Ks. Kazimierz Lutosławski urodził się w 1880 roku w Drozdowie koło Łomży. Młody Kazimierz pragną pomagać i służyć ludziom, dzięki temu został kapłanem.

Początkowo studiował medycynę w Zurichu. W 1913 roku złożył egzamin doktorski. Po niedługich praktykach w Warszawie wyjechał do Anglii, aby dalej studiować. Napisał wtedy podręcznik do języka angielskiego. Ale już wcześniej w 1909 podjął się bycia kapłanem. Święcenia kapłańskie otrzymał w roku 1912 po trzyletnich studiach filozoficznych i teologicznych w seminarium we Fryburgu. W roku 1914 obronił tam również doktorat z teologii.

Od początku młody ksiądz był związany z powstającym na terenie polski skautingiem. W lipcu 1911 założył 2 zastępy skautowe w Kosowie w Galicji. Ks. Kazimierz był tym, który wywarł olbrzymi wpływ na oblicze polskiego harcerstwa. Pogłębiał on w harcerstwie religie i etykę. Odkrył w skautingu bardzo dobre narzędzie wychowawcze dla odrodzenia narodu. Zaprojektował on również krzyż harcerski. Ks. Lutosławski czuwał nad tym aby harcerstwo stało się narzędziem formacji wewnętrznej.

W 1911 jego działalność przeniosła się do Warszawy gdzie założył własną drużynę. Znał Państwa Małkowskich. Ks. Kazimierz pod pseudonimem „Ks. Jan Zawada” publikował książki takie jak „Czuj Duch”, „Jak prowadzić pracę skautową” i „Śpiewnik młodego skauta”. Chciał zostać posłem niestety nie udało mu się.

Zmarł 5 stycznia 1924 roku w wieku 44 lat.

Opracował wyw. Jan Sobol